To działo się na południu Francji, pod Lyonem, na praktykach winiarskich w winnicy Franc Chavy. Wspólnie z Franckiem codziennie przerabialiśmy winogron.

Popołudnie tego dnia było gorące. Po niebie sunęły cumulusy. To była już końcówka zbiorów, a codzienny kontakt rąk z winogronem zabarwił ręce na ciemny kolor. W przerwie, pomiędzy kolejnymi dostawami owoców z winnic, postanowiłem umyć ręce niedojrzałym, kwaśnym winogronem.

Tę metodę praktykowaliśmy w domu w radzeniu sobie z uporczywymi plamami z jagód. Umyłem ręce. Zrobiły się różowe i wróciły do naturalnego koloru. Pochwaliłem się Franckowi z myślą, że zrobi to samo, a wtedy on zupełnie mnie zaskoczył i zmienił mój światopogląd. Powiedział tak: Gdy pojadę na targi i klienci zobaczą moje czarne ręce będą wiedzieli, że jest to produkt autentyczny, mój, nie z maszyny, nie z koncernu. Mój. Z mojego regionu.

Wtedy zadałem sobie pytanie które pozostawało ze mną na długo. Co wyróżnia mój region? Co robili moi przodkowie? Co na tej ziemi robi się od pokoleń? Co tu jest autentyczne? Wtedy zrozumiałem, że jest to wino owocowe.

Produkcja win owocowych zaczęła być popularna zaraz po odzyskaniu przez nas niepodległości. W 1925 roku było zaledwie 40 producentów win owocowych a cztery lata później – już ponad stu. Wino owocowe jest solą tej ziemi. Produktem endemicznym i unikatowym, a jednocześnie wpisującym się w światowe trendy. W Azji uprawia się ryż z którego produkuje się sake. W Ameryce Południowej uprawia się trzcinę cukrową na rum, w Ameryce Środkowej powstaje tequilla z agawy, Anglia słynie z kapryśnej pogody, nie ma zbyt dużo owoców więc na whiskey przeznaczono jęczmień. A u nas? Nasz kraj ma ogromny potencjał w produkcji owoców. Dlatego dla naszego regionu autentyczne jest Wino owocowe z wiśni.